Hoeksche Chips® Op de boerderij gebakken

Handgebakken chips

'S-GRAVENDEEL - Na bijna twee jaar experimenteren in een klein frituurpannetje, met diverse soorten olie en heel veel aardappelrassen, waren de Seuterboeren Henk Scheele, Gerrit Rozendaal en René de Zeeuw er uit. Hun ambachtelijk chips van Hoeksche Waardse bodem waren goed genoeg om aan een breder publiek voor te leggen. ,,Daarna willen we heel Nederland veroveren'', aldus het trio uit 's-Gravendeel in koor.

De akkerbouwbedrijven van Henk Scheele, Gerrit Rozendaal en Rene De Zeeuw werken al sinds 2002 samen om van een individuele aardappelteelt over te gaan naar een gezamenlijke teelt en afzet. Hiervoor werd een combinatie opgericht onder de naam: Combinatie Seuters. Eurep-Gap gecertificeerd. ,,Dat betekent dat alles wat op ons bedrijf gebeurt honderd procent traceerbaar is.''

Maar de boeren willen niet alleen maar aardappels afzetten. Henk Scheele: ,,Een aardappel is een grondstof en de winstmarge is daardoor gering. Als je een eindproduct maakt en dus aan het einde van de keten staat, kun je meer verdienen. En is is gewoon leuk om eens aan een eindproduct te werken.''

In de gesprekken tussen de drie boeren viel toen al snel het woord chips. Gerrit Rozendaal: ,,Om in die marktte scoren, moet je wel met iets bijzonders komen. Een speurtocht op het internet leerde ons dat er in ons land geen chips op een ambachtelijke manier worden gemaakt.

Het drietal beschikte zelf over hoogwaardig basismateriaal voor de chipsproductie. ,,Maar, zegt Rene De Zeeuw, ,,dat wil niet zeggen dat je van elk prima aardappelras ook lekkere chips kunt maken.'' Gerrit Rozendaal: ,,We moesten dus gaan experimenteren. In een gewone huis-tuin- en keukenfrituurpan. We werden door onze vrouwen vanwege de stank al snel het huis uitgejaagd en naar het erf en de schuur verbannen.''

De drie kwamen er ook achter dat, omdat de aardappel een natuurproduct is, de smaak en de kleur van de chips kunnen variëren. ,,Daarom kan het zo zijn dat wij in de overgangsperiode van de oude naar de nieuwe teelt (juli-augustus) uitwijken naar andere aardappelrassen. We streven er naar om die aardappelen voor de chipsproductie te selecteren, die het beste eindresultaat opleveren.''

In het najaar van 2004 vonden Scheele, Rozendaal en De Zeeuw dat hun chips goed genoeg waren. ,,Na wat testsessies hebben we gekozen voor twee smaken: zwarte peper en zeezout. Nee, die smaken hebben we niet zelf bedacht. Afgekeken van de Engelsen. Maar zeezout is sowieso veel lekkerder dan gewoon zout.''

Eind vorig jaar werden de eerste zakken voor de vrije verkoop bij groenteboer Hoek in 's-Gravendeel gebracht. Rozendaal: ,,De reacties die wij kregen waren erg positief. We hebben daarna nog vier zaken benaderd, waaronder de gloednieuwe Albert Heijn-vestiging in de Dordtse wijk Wielwijk. Ook de eerste reacties in die zaken zijn positief, maar we moeten kijken of de mensen de chips over zes weken nog steeds kopen. Als dat het geval is, moeten we grotere apparatuur aanschaffen. We kunnen niet voor de hele Nederlandse markt in kleine frituurpannen blijven bakken. Nu doen we alles nog met de hand, zelfs het wassen. Dat kunnen we op den duur niet volhouden. Het bakproces blijft wel handmatig gebeuren. Dat kan niet anders omdat de baktijd nooit hetzelfde is. De chipsbakker moet tijdens het bakken continu letten op de kleur en de vorm.''

Op de vraag waarin een ambachtelijk gemaakte chip zich onderscheidt van een fabriekschip, hebben de drie direct een aantal antwoorden klaar. ,,Maximaal behoud van vitaminen. De aardappelen worden niet geschild. Er worden geen kleur- en smaakstoffen toegevoegd, het vetgehalte is lager dan dat van fabriekschips en we gebruiken honderd procent zonnebloemolie.''

De Hoeksche chips zitten verpakt is een doorzichtige zak. Scheele: ,,De mensen moeten kunnen zien wat ze eten.'' Zelfs over het vignet op de zak is nagedacht. Rozendaal: ,,We hadden het geluk dat de vorm van Hoeksche Waard op een aardappel lijkt. Op die vorm laten we een waard ons ambachtelijk product aanprijzen.''

Hartige hap uit Hoeksche Waard